Oude Bornhof

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Het Bornhof is van oorsprong een oude mannen- en vrouwenhuis dat rond 1320 is opgericht door Kannunnik Borro die het dankzij een testamentaire beschikking voor de “eeuwigheid” bestemd heeft voor de oudere mens. In 1343 liet Borro in het midden van zijn hof een fors pand bouwen.

Wat we heden ten dage herkennen aan de hoogte en haar gele kleur. Het gebouw heeft nog haar oorspronkelijke kapconstructie met makelaars, midden ondersteuning en twee gewelfde kelders. 

Aan de Zaadmarkt plaatste men in 1723 een Bentheimer steen naar plannen van Isaac van den Heuvel. De oorspronkelijke, door Bernardus Vogedes in Baumberger steen uitgevoerde, beelden van een oude man en vrouw zijn in 1987 door kopieën vervangen. In 1876-'88 werden de huizen aan het binnenhof vergroot en vernieuwd in neoclassicistische vormen naar plannen van J. Uiterwijk.

Hij ontwierp ook het huis Zaadmarkt 103 in neorenaissance vormen - met in de gevel afbeeldingen van hoofden van bejaarden. Het hoofdgebouw werd in 1897 verbouwd en kreeg toen een uurwerk. Het complex verloor in 1962 zijn functie en werd in 1975 tot woningen verbouwd.
Borro kwam uit een rijke familie en als kannunnik van de Walburgiskerk meldde hij aan het stadsbestuur, op Petrus ad Cathedra (22 februari) in 1320, dat hij zijn huis en geld ten behoeve van arme oude lieden gaf. Tenminste als die een godvruchtig leven hadden geleid!
Zijn zusters Aleida, Uleade en Benedicta stemden daarmee in. Borro stierf nog in hetzelfde jaar. De dakspanten van het huis dateren volgens de dendrochronologische methode uit 1345. Men vergelijkt bij deze methode de jaarringen in een monster van de dakspant. De jaarringen van de oorspronkelijke bomen zijn nog herkenbaar. Een uniek patroon te vergelijken met een streepjescode. Je kunt aan de hand van deze methode zelfs opmaken in welk gebied de boom is gekapt. In 1755 wordt nog eens vastgesteld dat 'burgers en inwoners van onbesproken gedrag mogen worden opgenomen, die tenminste 10 jaar burger of 20 jaar inwoner zijn, tussen de 50 en 60 jaar oud, gereformeerd, luthers of mennoniet. Alle bezittingen moeten aan het huis worden afgestaan. Men heet dan een 'kostkoper'. Tot eind 1800 werd het geld in de stad verdeeld. Daarna worden de huizen gebouwd, die daar rondom staan. Het wordt dan een bejaardenhof, tot na de laatste oorlog. Nu kan ieder, jong en oud, een woning huren. In Huize Borro kunt u tegenwoordig in het Genietcafé genieten van een heerlijke kop koffie of thee met huisgemaakte lekkernijen, in de zomerdag ook met een terras in het oude hof, waar u de 'oorverdovende' rust van het hofje kunt waarnemen.


Op het gazon in het hof staat “Else”, een mooi beeld van Maïté Duval.

 


Naast de ingang, onder het kelderrooster, zit een welsprekende steen! "1651 stond het water onderaan deze steen".