Armenhagen

Waltorens zijn een uitvinding van voor het buskruid. De onderlinge afstanden tussen de muurtorens bedraagt gemiddeld 67 meter.  De torens hebben aan de stadszijde een spitsboogvormige 'open keel'.  Deze waltoren is een van de drie overgebleven, oorspronkelijk waren er vier, torens in de oostelijke stadsmuur welke langs de Bornhovestraat en Armenhage loopt. Vanaf de 15e eeuw mochten de armen van de stad kleine huizen bouwen in de bogen van de muur.
De waltorens werden onafhankelijk van de walmuur opgemetseld en staken éénderde boven de muur uit. Het aanwezige pannendak stamt uit een latere periode.
 
Het doel van de torens was drieledig.

Eén:   
Ze dienden ter verdediging van de voet van de walmuur, vandaar dat er zich ook twee schietgaten op de begane grond bevonden.

Twee:
De walgang (bovenzijde stadsmuur) kon worden verdedigd wanneer deze onverhoopt toch door de vijand was beklommen.

Drie:  
Het verhinderen van doorlopen door de vijand op de stadsmuur indien deze een deel had veroverd. Soms was het zo dat de muurtoren werd voorzien van een ophaalbrug wat doorlopen nog sterker belemmerde.

De toren aan het Armenhagen vertoont aan de binnenzijde nog de oorspronkelijke moordgaten, of scharten, brede vensters, welke zijn afgewisseld door smalle gleuven: de schietgaten. Aan de buitenzijde zijn deze grotendeels dichtgemetseld.

 
Vestingwandeling weergeven op een grotere kaart

Bovenstaande tekeningen zijn opmetingen gedaan in 1899.
(Tutein Nolthenius)