Op de poort, die als toegang dient tot de Oude Bornhof, staat al het vierde stel stenen beelden, telkens van hetzelfde model.  Het voorgaande paar bevindt zich in de binnentuin van het nieuwe Bornhof aan de Hobbemakade.

Het grote gele huis werd begin 1300 bewoond door de kanunnik Borro. Borro was een kanunnik in dienst bij de kapittelkerk St. Walburgis. Hij was een rijk man  en gaf zijn huis en geld ten behoeve van arme oude lieden. Tenminste als die een godvruchtig leven hadden geleid!

Hij meldde dat aan het stadsbestuur op Petrus ad Cathedra (22 februari) in 1320. Zijn zusters Aleida, Uleade en Benedicta stemden daarmee in. Borro stierf nog in hetzelfde jaar.

De dakspanten van het huis dateren volgens de dendro-chronologische methode uit 1345. Men vergelijkt bij deze methode de jaarringen in een monster van de dakspant. De jaarringen van de oorspronkelijke bomen zijn nog herkenbaar. Een uniek patroon te vergelijken met een streepjescode. Je kunt aan de hand van deze methode zelfs
opmaken in welk gebied de boom is gekapt.

In 1755 wordt nog eens vastgesteld, dat mogen worden opgenomen 'burgers en inwoners van onbesproken gedrag, die tenminste 10 jaar burger of 20 jaar inwoner zijn, tussen de 50 en 60 jaar oud, gereformeerd, luthers of mennoniet. Alle bezittingen moeten aan het huis worden afgestaan. Men heet dan een 'kostkoper'.

Tot eind 1800 werd het geld in de stad verdeeld. Daarna worden de huizen gebouwd, die daar rondom staan. Het wordt dan een ejaardenhof, tot na de laatste oorlog.
Nu kan ieder, jong en oud, een woning huren. Het huis Borro blijft ten behoeve van de oudere mens. De Stichting Ouderenwerk is er gehuisvest en iedereen is welkom voor een kop koffie of thee en een praatje. Ook worden er cursussen gegeven.

Op het gazon in het hof staat Else, een mooi beeld van Maïté Duval.

Naast de ingang, onder het kelderrooster, zit een welsprekende steen! 1651 stond het water aan
onder deze steen.