De Nieuwstadskerk (Sint Janskerk).

Vanaf 1 juni t/m 8 september is de kerk  van donderdag  t/m zaterdag
tussen 13.30 - 16.00 uur opengesteld.

In 1272 treffen we de eerste vermelding van de "kerk van de Heilige Maria in de Nieuwstad". De Nieuwstads- of Sint Janskerk, heeft een 14de-eeuws schip met inwendige wandpijlers welk drie traveeën groot is. Tevens is er een smaller rechtgesloten koor bestaande uit twee traveeën. De toren van de kerk had oorspronkelijk drie geledingen en werd in 1439 verhoogd met nog eens twee.
Het koor werd in 1459 voltooid. Na de voltooiing werd het nieuwe koor van de kerk gewijd. De stad schonk ter gelegenheid hiervan een gebrandschilderd raam. De zijbeuken zijn pas in de 14de en de 15de eeuw aangebouwd. Nadien volgden nog vier uitbreidingen van de kerk die gepaard gingen met het aanbrengen van nieuwe glasvensters. In juni 1572 werd de kerk, samen met de andere godshuizen in de stad, geplunderd door de staatse en Waalse troepen van Willem van den Bergh. Zoals zovele kerktorens is ook deze niet gevrijwaard gebleven van brand, in 1606 werd de spits door een brand getroffen. Er is niet bekend hoe groot de schade was. Na de franse revolutie werd in 1809 de middeleeuwse Nieuwstadskerk door Lodewijk Napoleon aan de katholieken teruggegeven. In 1816 werd de kerk gewijd aan Johannes de Doper. In de zuidelijke torenmuur is de Johannesschotel ingemetseld. Rond de kerk concentreerden zich in de loop van de tijd allerlei katholieke instanties: de pastorie in de Tengnagelshoek, het Hubertusklooster (1851) aan de Isendoornstraat, de St. Josefschool, de St. Annaschool en Mariaschool en een zorginstelling voor oude behoeftige parochianen St. Elisabeth. Bovendien werd de Dieserstraat en omgeving bevolkt door kinderrijke katholieke gezinnen.
Sinds de zomer van 2001 is de restauratie van de kerk in volle gang. Met een forse restauratiesubsidie (4 miljoen gulden), afkomstig uit het zogeheten kanjerfonds zijn een kroon op de inspanning van Wim Laurensse.